Oturdum. Büyük bir ciddiyetle hayatımda yer verdiğim, hayatımın şu en yoğun döneminde kendimden çalarak onlara zaman ayırdığım insanları düşündüm. Onlarla olan iletişimim, görüşme sıklığım, etrafımda görmeyi istediklerim, telefon ile aradıklarım, telefon ile bana ulaşanlar, görmeyince özlediklerim, görmedikçe özleyenlerim, birlikte zaman geçirmekten keyif aldıklarım, birlikte zaman geçirirken keyiflendirdiklerim… Düşündüm de düşündüm. Netice şu çıktı; çoğu esaslı kişiler ve Kanka meşrebinden sayılan insanlar. Lakin ben, Kankalığı bir kişiyle sınırlamaktan yana değilim.(Can dost kavramından bahsetmiyorum ama o zaten sayıca bir ya da iki olarak kalır hep)

Hatta bu Kankalık konusunu biraz daha genişletmekte fayda gördüm. Çünkü bir şeye ‘’Kanka’’ dedik mi, ne hikmetse onu sevebilitemiz artıyor.  Mesela, diyet yapan bir insan bir süreliğine sebzelerle ya da ne bileyim kalorisi düşük gıdalarla Kanka oluyor. Ya da bir şeker hastasını düşünelim, ömür boyu kullanmak zorunda olduğu ilaçlarıyla Kanka oluyor kendisi. Veya aşka karşı kapılarını kapatmış bir insan düşünelim, Kankası tabii ki kendi yalnızlığı olan…

Söylediğim gibi, uzuuuunncaaaaa düşündüm ve o vakit gereksiz yere yanımda tuttuğum herkes OUT'a çıkıverdi. Yalnız kendi namına herhangi bir menfaat sağlayacağını bildiği zamanlarda arayan, yüzüme gülerken arkamdan, yok yok yanımdan yanımdan kuyumu kazan, yanımdayken ‘’Ah canım’’olup köşeyi döner dönmez kıçı başı oynayan, kendi canı istediğinde arayıp; iyi-kötü zamanlarımda ihtiyacım olduğu halde benimle olmak fırsatını kaçıran, bencil, aksi ve nankör kim varsa az önce de söylediğim gibi OUT ‘a çıkarılmakla ödüllendirildi. Böylece kalan sağların çoğu, benim için mühim kimseler oldu. (Bu söz, sonradan kazanılan mühimlik olarak değil, katma değer yaratan mühimlik olarak düşünülsün lütfen)  

              Tüm bunlardan yola çıkarak şu kuralları düşündüm:

Sözü öz, gönlü bir Kanka meşrepli olmak için yapılmaması gereken bazı davranışlar olmalı. Aşağıda vesaireler ile çoğaltabileceğiniz birkaç örnek mevcut. 

1. Hiçbir davetinize katılmayıp, kendi canı istediğinde arayan; sırf yalandan ‘’Canım çok özledim mutlaka görüşelim’’ ayaklarına yatan o hainin meşrebi kankalığa uymuyor. Bu sebeple kendisini jet hızıyla out’a çıkarıyoruz J
2. En sevdiğiniz kitabınıza bir yıl boyunca el koyan, istediğinizde vermeyen ve sonra tesadüf bu ya onun bir kitabını beğenip ‘’Şunu alabilir miyim’’ diye sorduğunuzda ‘’Aa, önce kendim okumadan kimseye kitap falan veremem ‘’ diyen bencilin kumaşı da kankalık meşrebine uymuyor. Bu sebeplen o da jet hızıyla out’a çıkanlar arasına girmeye hak kazanıyor J
3.  Yine en sevdiğiniz eşyanızı, laf da ödünç olarak alan fakat uzunca bir süre geri getirmeyen; siz geri istemeye utandıkça sahiplenen ve bir gün canı çıkmış bir halde geri aldığınız; çantanız, tişörtünüz, elbiseniz v.s emanet edilen kişi tarafından pejmürde bir halde size dönüyorsa… Sevinçle söylüyorum ki, emanete hıyanet eden o hıyar/hıyariçe de out’a çıkmaya hak kazanıyor J
4. Eski erkek/ kız arkadaşınızın dibinden ayrılmayan, sizin asla görüşmediğinizi bildiği halde -acayip bir hevesle- karşı tarafla görüşmeyi sürdüren, bir yerlere gidip bir şeyler içen, kısacası tüm art niyetiyle ortak bir zaman dilimi yaratmak konusunda başarılı; arsız hatun ya da bay kişisini de out’a göndermeliyiz.  Böyle yapmayıp da başka ne yapalım, sen söyle benim canım okur?  J
5.  Sizin bir kalemde silip attığınız eski bir arkadaşınızla o hala görüşüyor ve zırt pırt sizden ona, ondan size laf taşıyor ve şu mübarek cümleyi ‘’Dedikodu yapıyor olmak istemem ama’’ diline pelesenk ediyorsa; en sağlam bir şekilde topa vurup, bu ikiyüzlü kişiyi de Kankalık meşrepli olmanın dışında bırakıyoruz.

Çok sevdiğim bir laf var; doğru olduğuna inandığın bir şey aklına geliyorsa, yap! Hadi şimdi sizde, bunlar benim için doğru seçimler dediklerinize bir şans verin ve hatta onlar için hayatınızda daha geniş yer ayırın. Bir de Kankalık meşrebini paylaştığım tüm dostlarıma söylemem gereken bir şey var; Sizleri seviyorum J

Muhabbetle,

İmza:  Sizin Zeynep.