Her halükarda sevdim ben seni. Şimdi düşünüyorum da, ilk kez gözümü açtığımda, nelerle karşılaşacağımı bilmezken bile sevmiş olmalıyım. Sesleri ayırt edemediğim, etrafımda olup bitenleri kavrayamadığım zamanlarda bile anlamsızca sevmiş... Bir öngörüm bile yoktu seni severken, düşün halimi. Sanki bir vazife gibiydi sevmek, önceleri. Başka bir ihtimal yoktu, sanki.

Ama zamanla hiçbir şey eksilmedi, sevgimden. Ne sen elini çektin eteğimden ne de ben -her şeye rağmen- seni sevmekten vazgeçmedim. Anladım, sevmek bir vazife değil insanın hamuruna katılmış, bir tutam tatlı bir baharat olmalıydı.

                                                                   ***

              Alıp götürdüklerine rağmen seni seviyordum.

             Çok acı çektiğim, tamam bitti artık dediğim, son dedikleri o noktayı tüm benliğimde hissettiğim zamanlarda dahi...

             Başarılıyken, kaybetmişken, içimde kelebekler uçuşuyorken… Sonra o kelebeklerin kanadını ellerinle kırdığında, ellerimi kanattığında, gözlerim sulanıp ağlayamadığımda dahi sevdim.

             En sevdiklerimi benden alıp, sonsuzluğa götüreceğini bildiğim halde sevdim.

             Uçurtmam havalanırken, bisikletimin zinciri koparken, o en sevdiğim filmin sonunda hüzünlenirken, rüyalarımda yüksek bir yerden aşağıya düşerken ve bir gün boğulmak üzereyken daha da çok sevdim.

             Benim olanı bana vermediğin o günde, en çok seni sevdim. Tam vazgeçecekken, daha yeni başlıyoruz, dur bakalım deyişini sevdim. Bana öğrettiklerini, kafama vura vura zihnime kazıdıklarını... Bilsen ne çok sebebim var, seni sevmek için. Hoş hiçbir sebebim olmasa, yine severim ben seni; benim canım Hayatım! Zamana ve insanlara yenik düşsem, bir yalancının bakışlarına kanıp, sana ağız dolusu küfretsem bile illa sana uzanır, sen neredeysen ben oraya koşarım.

             Ah benim sevgili Hayatım. Ne verdiysen aldım, ne verirsen de kabulüm olacak. Yeter ki hiç küsmeyelim biz. Ben senin en içindeyim çünkü: Nefesim. Sözüm. Olguyum. Düşünceyim. İyilik ve hatta Kötülüğüm. Ben ancak seninle bir olunca anlam yüklüyorum, varlığıma.  

             Ve bugün senden bir konuda özür dileyeceğim; sana olan sevgimi hatırlamak üzere, birinin gelip Yoksa sen hayata küs müsün? Diye sormasını beklememeliydim, üzgünüm!