Attraversiamo Gençler..!
Türk olmak ve doğmaktan sonsuz bir gurur/mutluluk duyuyorum. Her ne kadar, yolda yürürken asfalta bakmayı içim kaldırmasa da (Malum bizim Türk erkekleri, boğazlarını temizleyip sokaklara şey etmeyi oldukça sever) efendim ne bileyim; akşam eve girmek üzere zili çaldığımda bir ses ''Geldin mi?'' diye sorduğunda, cep telefonu ile konuşurken bağırmaktan asla vazgeçmeyen insanlarla çoğunlukla aynı ortamları paylaştığımda bile milli duygularım kolay törpülenmez. Tabii bunlar, aklıma gelen ilk şeyler. Size sorsam, daha feci neler sayarsınız kim bilir? :)
Neyse, yazının başlığında ki kelime (Tahmin edeniniz vardır mutlaka) İtalyanca'dır. Hani bugün kendime yakın bulduğum, sempati duyduğum bir insan ya da Ülke tipi varsa o; İtalyan insanı ve İtalyan Ülkesi'nin ta kendisidir. Hayır işte, sebep illa ki yakışıklı İtalyan erkekleri değil. Benim için İtalyan Mimarisi ve Mutfağı, oldukça ilgi çekici...Ve itiraf etmeliyim ki; İtalyancayı dil olarak da -ya da aksan- çok çekici bulurum.
Birkaç yıl önce -birden- neden İtalyanca öğrenmiyorum diyerek, kitap sayfalarının arasına gömülmüştüm. Birden geldiği gibi, yine birden gidiverdi bu arzum. Bir şeyler öğrenmedim diyemem ama, bir kere sözcüklere ve İtalyan aksanına bayılıyordum. Lakin ilk duyduğumda aşık olduğum bir kelime ile karşılaştık: Attraversiamo. Anlamını öğrendiğimde bu sözü niçin sevdiğimi biliyordum; Çizgiyi aşalım, karşıya geçelim, diyordu, sözcük bana! Kışları hiç sevmem, nefret ederim kıştan. Allah biliyor; karanlık ve kasvetli kış sabahlarına uyandığımda, ay şunu yapsam mı dediğim bir şey olduğunda, ben oraya gelmem, ben şunu sevmem dediğim bir şeyle karşılaştığımda içimden bir ses yükselir:
Attraversiamo Genç! Der bana, Hadi çizgiyi aş!
Etkisi fena benim için, hani insanı gaza getiren yerler, sözler, davranışlar vardır ya. Beni gaza getiren cümle tam olarak bu :)
O yüzden şimdi size diyorum ki: Hadi çizgiyi aşın, gençler!
Muhabbetle Kalın,
İmza: Sizin Zeynep.
Share story
0 yorum: