Geçmişe Geçmiş Ola!

17:18 Unknown 0 Comments

İnsanın kendini özgür hissedemediği anlar ve yerler var. Bir düşünün, hiç bu duyguyu hissetmediniz mi? Ben çok yakın bir zamanda bu hissi tecrübe ettim.

Unuttuğumu sandığım yollardan ve yıllardan geçti gönlüm. Geçtim yani, geçmişten! Arkamda biri dolanıyormuş gibi, rahatsız oldum.

Ne de çok değişmiştir dediğim caddeler aynıydı. Ben hala orada bir telaş koşturuyordum sanki… İnsanlar ve onların meraklı bakışları da keza aynıydı. Aradan çok uzun ve hatta çok çok uzun zaman geçmişti.

Bu yüzden, hiçbir şeyi bıraktığım gibi bulacağımı sanmıyordum; adı üstünde çıktı ama! Sanı işte. Yanılttı. Her şey aynıydı. Aynı anda birçok anının zihninizde dönmesi ne sinir bozucu, ne yorucu bir şey! Sonra o zamanları yine de sevdiğimi hatırladım. Sonra kızdım: Aptal mıydım? Burada sevdiğim ne kalmıştı ki…

Sadede geleyim; geçmişi hiç önemsemem diyen insandan korkacaksın. Kendisi bariz yalancıdır. İçi içini yer, kudurur meraktan. O ne yaptı, bu neden böyle oldu, o nerede, şu orada ne yapıyor? Kafa da deli sorular. Of, hem de yumak yumak.

Çözüm net ama! Herkesi, her şeyi affedeceksin; yaptıklarından ötürü. Affedeceksin ki, sana kızıp-kinleneceği yerde… Kendini haklı görüp meseleyi uzatacağı yerde birden dumur olsun ve kendi vicdanına hesap vermek zorunda kalsın. Sonra sende zeytinyağı gibi işin içinden sıyrıl ve o kutsal anı yaşa: Hadi bakalım! Geçmişe geçmiş ola.

Bende öyle yaptım; yıllardır kızdığım, sövdüğüm, kulaklarını kızartırcasına andığım kim varsa… Kendimce, içten içe affettim. Olsun, onların bundan haberleri olmasa da olur. Ben biliyorum… Zaten bir benim bilmem yetmez mi? J Her eylem kendinle başlayıp, kendinle biter… Aslında.

Bir Tutam Baharat:

Sizin geçmişle işiniz bitmiş olabilir ama geçmişin sizle işi asla bitmemiştir, der Edison.

***

Allah'ım; Acilen bir beden zayıflamazsam eğer, kot gömleğimi mavi pantolonumun beline sokarak, gül kurusu rugan kemerim ile kombinleyebileceğim yaz günlerini unutmam gerekecek! #Direnbedenim J

Selamlar.

İmza: Sizin Zeynep!